~NuDeE~

เม้ง เมื่อเย็นวันเสาร์ที่ผ่านมาเราไปงานนายมานะซึ่งนายก็คงจะรู้แล้ว

เป็นครั้งแรกเลยนะที่เราได้เจอครอบครัวนายครบทั้งบ้านขนาดนี้

บอกตรงๆ นะเราไม่ค่อยเศร้าเท่าไรว่ะ 

 

 

ในงานเพื่อนๆ ส.ณ. 6/5 มากันพอประมาณ

ตอนแรกนึกว่าจะมากันไม่กี่คนซะอีก เอาเข้าจริงบอกกันปากต่อปาก

ก็เยอะอยู่เหมือนกันนะเฟ้ย

 

งานเพื่อนเลยเหมือนงานรวมรุ่นย่อมๆ ไป

แต่จะดีกว่านี้ถ้าเราได้มีโอกาสเจอกันพร้อมหน้าพร้อมตาเช่นนี้

ในวาระอื่นที่ไม่ใช่งานนี้

 

จริงๆ แล้วหลังจากจบมัธยมปลายมาก็ไม่มีโอกาสได้เจอนายเลย

แต่ถ้าให้นึกถึงนาย ก็จะนึกได้ถึงใบหน้าของคนที่มีรอยยิ้มติดมุมปากอยู่เสมอ

อยู่นิ่งๆ ก็ไม่ค่อยเป็น เห็นเพื่อนนั่งเงียบๆ ก็ไม่ค่อยได้

ต้องเข้ามากวนทรีน มาแซว มากัด ให้เพื่อนได้ยิ้ม ได้หัวเราะ

เพราะมุขแป๊กบ้าง ไม่แป๊กบ้างของนาย

จัดว่าเพื่อนเป็นมนุษย์อารมณ์ดีคนนึงของโลกใบนี้ก็ว่าได้

 

เวลาที่ผ่านมานี้พวกเราน่าจะมีโอกาสได้เจอกันบ้างนะ

มาเจอกันอีกทีก็ได้แต่เห็นภาพนายยิ้มแบบอารมณ์ดีติดทะเล้นๆ เช่นเดิม

อยู่หน้าโลงศพเท่านั้น เราทำอะไรกันอยู่นะ ทำไมถึงไม่ได้เจอกันเลย

เออ ในพิธีเตยมันได้รับมอบหมายให้พูดไว้อาลัยนาย

แต่มันพูดไม่ออกซักคำเลยล่ะ ที่เราเห็นน่ะนะ เตยมันมีแต่

น้ำตาลูกผู้ชายที่คงพอจะบอกได้ว่ามันอาลัยรักนายแค่ไหน

 

เราเองก็อดคิดถึงนายไม่ได้จริงๆ ว่ะ คืนนั้นที่กลับมาบ้าน

ก็มาลื้อตู้ที่เก็บรูปสมัยเรียนเก่าๆ เอาไว้

เปิดไปหน้าไหนๆ ก็จะเห็นรอยยิ้มทะเล้นๆ ของนายเต็มไปหมดเลยอ่ะ

เรายังส่งยิ้มกลับไปให้นายเหมือนเดิม ก็มันอดขำไม่ได้จริงๆ อ่ะ

 

เราขอให้นายไปสู่สุคติอย่างมีความสุขนะเม้งนะ

สำหรับเรา เราคิดว่านายไม่ได้ล้มหายตายจากไปไหน

ความรู้สึกเรามันบอกว่าจริงๆ แล้วนายยังอยู่นั่นแหละ

อยู่ที่ไหนซักแห่งบนโลกใบนี้ เพียงแต่เราไม่มีโอกาส

ที่จะได้เจอกันเหมือนในวันเก่าๆ เท่านั้นเอง

เรากับนายยังไงก็เพื่อนกันตลอดไปอยู่แล้ว

 

ปล.สำหรับสาเหตุของการจากไปอย่างไม่มีวันกลับ

คือล้มศรีษะกระแทกพื้นห้องน้ำสมองบวมร่วมกับ

อาการหัวใจโต มันช่างเร็วและกระทันหันจริงๆ เลยเพื่อน...